Fijne hulp…

Op fora of in gesprek met mensen kom ik wel eens de uitspraak tegen: “Ik heb fijne hulp gehad” of “Dat was een fijne hulpverlener”. Laat dit nu juist de mensen zijn, die al maanden in een burn-out zitten of al eens eerder een burn-out hebben gehad en er nu wederom door geveld worden.

Wat is “fijne hulp”? Hoe ziet een sessie er dan uit, vraag ik me af. Het blijkt dat fijne hulp vaak te maken heeft met een fijn gevoel voor de cliënt. Een meegaande behandelaar, die vooral bevestigt wat de cliënt wil horen. Het doet me denken aan dokter Rossi uit Gooische Vrouwen. Veel ja knikken, gehoor geven aan de vele voorbeelden en meegaan in het probleem.

…schiet doel voorbij…

De cliënt voelt zich hierdoor gehoord en begrepen. Het probleem wordt schijnbaar serieus genomen. Elke sessie weer komen nieuwe voorbeelden, waar de behandelaar geduldig op in gaat. In het geval van cognitieve gedragstherapie komt er wellicht nog een advies bij in de trant: “Weet je wat jij zou moeten doen…”

Het probleem blijft oppervlakkig en de behandelaar in de “friend zone”. Door de gedachten van de cliënt te bevestigen, wordt deze ook in zijn patronen bevestigd. Het probleem ligt dan buiten de cliënt. De oplossing wordt vervolgens gezocht in het vermijden van bepaalde (stress) situaties. Denk hierbij aan veranderen van baan – weg bij die irritante baas waar je zoveel last van hebt!

…en faciliteert het probleem!

Dat is de oplossing, toch? De cliënt houdt een fijn gevoel over aan de sessie, maar het probleem is niet verholpen. Sterker nog, de cliënt voelt zich bevestigd en loopt steeds weer tegen dezelfde situaties aan, aangezien aan zijn eigen patronen niets veranderd is.

Natuurlijk is het belangrijk dat cliënt en behandelaar een goede “klik” hebben en dat er een band op basis van vertrouwen en veiligheid is. Adequate hulp bij burn-out, die verder gaat dan alleen luisteren naar het probleem, is niet altijd “fijn”. Een goede behandelaar durft de cliënt een spiegel voor te houden. Het is de reflectie van jezelf waar je liever niet naar kijkt, maar waar wel het probleem ligt. De weg naar de kern van het probleem, naar de patronen en overtuigingen is confronterend en met vlagen pijnlijk. Maar alleen hier, in de diepte, ontstaat de verandering. Pas als cliënt en behandelaar bereid zijn, om hierna te durven kijken, kan duurzaam herstel plaatsvinden. Dan is het misschien geen ‘fijne’ hulp, maar wel de JUISTE hulp.

Fijne hulp bij burn-out is je tandarts een fijne tandarts vinden omdat hij gelukkig nooit een gaatje vindt terwijl je stiekem wel kiespijn hebt.

Ik heb een vraag


Ik wil kennismaken