Onthaasten vs. Racen

Onthaasten; in een tijd waarin alles “snel, snel” moet. Waarbij niet het proces, maar alleen het resultaat belangrijk is. Nog even dit, nog even snel dat… Als je vraagt hoe het met iemand gaat, is een veelgehoord antwoord: “druk”. Voortdurend zijn we bezig, haasten ons van afspraak naar afspraak. Even.., snel…, druk… Niet onderweg zijn, maar zo snel mogelijk van A naar B komen, is het doel.

Rijd je op de linker baan…

Vergelijk het met een rit op de snelweg. Je weet waar je naartoe wilt en hoe je daar moet komen. Steker nog, dankzij de apps op je telefoon weet je voortdurend tijdens de reis wat de snelste route is en waar de vertragingen zijn en de flitsers staan. De maximum snelheid is 130 km/uur. Maar de rest van de weggebruikers lijkt dat niet te weten. Je rijdt van rechts naar links, wisselt constant van baan. Ook nog een vrachtwagen op de linker baan… Autorijden is een wisselspel geworden van gas geven en hard remmen. Je begint je lichtelijk gefrustreerd te voelen. Wat doen al die mensen op de weg… Tegelijkertijd houd je met een schuin oog google maps in de gaten om de aankomsttijd te checken en te kijken of er niet een snellere route is. Met een opgejaagd gevoel kom je uiteindelijk aan op je eindbestemming. Het mooie landschap dat je gepasseerd hebt, heb je niet eens waargenomen. Sterker nog, je hebt meer dan de helft van je reis langs je heen laten gaan.

…of geniet je van de reis!

Vanaf 16 maart 2020 gaat de maximumsnelheid naar 100km/uur. Velen raken alleen al bij het idee in de stress. “Veel te langzaam” “Dan schiet het helemaal niet op” “Dan kom ik te laat!” Uit onderzoek blijkt dat de ideale gemiddelde snelheid bij 95 km/uur ligt. Auto’s kunnen daardoor dichter op elkaar rijden en er wordt minder van rechts naar links “gehopt”. Als iedereen zich aan deze maximum snelheid houdt, wordt de capaciteit van de weg optimaal benut. Hierdoor wordt het rijden een stuk relaxter; cruise control op 100 km/uur en ontspannen op je bestemming aankomen.

Ook op het werk: Lummeltijd inplannen!

Ook op het werk zou het zo moeten gaan. Wie constant in een “rush” leeft en voortdurend de volle 100% levert, zit op het maximum van zijn capaciteit. Sommige medewerkers werken zelfs op een nog hoger niveau. Door perfectionisme, gedrevenheid en een hoge mate van verantwoordelijkheidsgevoel is 100% inzet voor hun niet goed genoeg… het project moet af en dat zo snel en perfect mogelijk! Dit is op termijn niet vol te houden – voor niemand. Het gevolg: Burn-out!

Ideaal is een werkinzet van 80%. Door de marge van 20% te bewaken, benut je de capaciteit van je brein optimaal. Het is dan mogelijk om helder, gestructureerd en efficiënt te werken. Op de momenten dat het nodig is, in periodes van drukte, is er ruimte om een stap extra te zetten zonder overmatige stress te voelen. Tijdelijk kan je dan de extra energie benutten om op 100% te functioneren. En daarna is het: terugschakelen naar 80%. Waar vul je die 20% tijd dan mee? Met lummelen, koffie drinken, kletsen met collega’s over andere dingen dan het werk. En in één keer wordt het allemaal een stuk leuker en luchtiger.

Er zijn bedrijven, die hierop inspelen, door te experimenteren met een 4 daagse werkweek of een werkdag van 6 uur in te voeren. Met zichtbaar resultaat. De productiviteit van de medewerkers wordt hoger! Er is meer focus en de tevredenheid en loyaliteit onder de werknemers is ook toegenomen. De werksfeer is prettig, er wordt geconcentreerd en efficiënt gewerkt. Medewerkers zitten beter in hun vel, voelen zich energieker en leveren daardoor beter werk.

De mooiste uitzichten heb je onderweg en zelden op je eindbestemming!

Ik heb een vraag


Ik wil kennismaken