Paniekaanval burnout…

Een paniekaanval bij burnout ontstaat door een ontregeld stresssysteem. Door constant “aan” te staan, door continu beschikbaar te zijn voor de wereld om je heen, ervaart je lichaam een continue druk en waakzaamheid. Waar we vroeger vooral last kregen van stress op jacht naar een sabeltandtijger, is het nu de verwachting van de ander, die ons stress oplevert. En als het niet de ander is, zijn het wel de hoge verwachtingen, die we aan onszelf stellen, omdat we het normaal vinden dat we alles moeten kunnen ‘handelen’. Het gevoel klem te zitten en geen vrije keuze meer te hebben, omdat je nou eenmaal een hypotheek hebt en dus die baan nodig hebt. De overtuiging dat je hard moet werken om succesvol te zijn. Je schoonmoeder, die vindt dat jullie ‘Al zo lang niet meer op visite zijn geweest…’. Allemaal verwachtingen waarvan jij het gevoel hebt dat je er Iets mee moet doen.

Het maakt je voortdurend waakzaam en steeds in een vecht-of-vlucht modus. Als dit te lang aanhoudt, slaan de stoppen door en slaat de paniek toe!

…je krijgt het niet meer geregeld…

Een paniekaanval burnout is eigenlijk een “help-ik-krijg-het-niet-meer-geregeld” – aanval. Iemand met een burnout raakt dusdanig overbelast dat het brein het niet meer aan kan. Door een hoog verantwoordelijkheidsgevoel en grote mate van plichtsbesef belanden steeds meer taken op je bordje. ‘Als ik het doe, dan komt het goed’, dus die extra stapel opdrachten op je bureau moet af, terwijl de opvang belt dat je kind ziek is, jij weet dat je nog langs de winkel moet en dat de vergadering voor de sportclub ook nog georganiseerd moet worden… Door alle “moeten”- lijstjes, taken en gebrek aan autonomie kan jouw spreekwoordelijke emmer overlopen, waardoor je in een gevoel van uitzichtloosheid en moeten-stress terecht komt. Je beschikbaarheid wordt continu van je verlangd. Alles wordt teveel, er is geen uitweg zichtbaar, je piekert je suf en je weet niet meer wat je als eerste moet doen; een typisch gevalletje “help-ik-krijg-het-niet-meer-geregeld” oftewel paniekaanval bij burnout.

…dus als je lichaam om hulp schreeuwt…

Een paniekaanval is een lichamelijke reactie op stress. Geen paniek! Je lichaam gaat in ‘veilige modus’, juist om jou te beschermen. Dus is het belangrijk dat je dit signaal serieus neemt. Ga een paniekaanval burnout dan ook niet onderdrukken met medicatie zodat je weer door kunt. Je lijf geeft niet voor niets aan dat je niet goed bezig bent. Je lichaam zet je niet voor niets stil. Vroeger in de oertijd was een paniekaanval bij levensbedreigende gebeurtenissen zoals een ontmoeting met een sabeltandtijger functioneel. We leven natuurlijk niet meer in een oertijd. Maar overleven, lijken we nog steeds te doen. Symptomen van een paniekaanval zijn o.a. hartkloppingen, versnelde ademhaling, overmatig zweten en spierspanning. Oplossend kunnen denken werkt niet meer, je lichaam neemt het volledig over en legt je systeem lam. En dat is juist het moment waar je zelf tot realisatie mag komen. ‘Waar ben ik eigenlijk mee bezig?’

De symptomen van een paniekaanval lijken ook op die van een hartaanval, waardoor mensen juist nog meer in paniek raken. Als iemand een keer een paniekaanval heeft gehad, kan diegene ook in een vicieuze cyclus terecht komen, waarbij hij angst voor een paniekaanval ontwikkelt en daarmee een nieuw trigger installeert.

Een paniekaanval bij burnout moet je zeker serieus nemen. Het is je lichaam, die in een niet bedreigende situatie om hulp schreeuwt.

…luister dan en neem je paniekaanval burnout serieus!

Mensen met een burnout kunnen last hebben van een paniekaanval. Als iemand te lang doorgaat en de symptomen van een burnout negeert, grijpt het lichaam op een gegeven moment in. En dat kan dus ook in de vorm van een paniekaanval. Het is een duidelijke waarschuwing dat je ver over je mentale en lichamelijke grens heen gaat.

Helaas zien we in de praktijk regelmatig dat artsen niet naar het ontstaan van angst en paniek kijken, maar een paniekaanval bij burn-out behandelen met medicijnen. Door bijvoorbeeld oxazepam te slikken worden angst en paniek onderdrukt. Je wordt gedrogeerd waardoor je er geen last meer van de verschijnselen hebt en weer naar lijkt te functioneren. Hop, en door. Terug naar het werk…

De oorzaak van een paniekaanval burnout, en dus ook de burnout zelf, wordt daarbij echter volledig genegeerd. Zodra je stopt met de medicijnen komt de angst en paniek in volle hevigheid weer terug. En erger nog, doordat je de symptomen onderdrukt, kan  je nog verder over je grens heen zonder dat je dit daadwerkelijk door hebt. Totdat het te volledig laat is….

Paniek is een slechte raadgever, maar het signaal om te stoppen met je huidige gedrag! STOP IT!