Burn-out erkent door WHO…

Gezondheidsexperts over de hele wereld zijn het erover eens; WHO erkent burn-out en neemt het op in de internationale statistische classificatie van ziekten (ICD).
De aantallen van mensen met burn-out stijgen de laatste jaren gestaag. Inmiddels kent iedereen wel iemand die te maken heeft met burn-out klachten. Een burn-out duurt gemiddeld 242 dagen en kost de werkgever gemiddeld 60.000 euro. Een enorm probleem, waar ook de  Wereldgezondheidsorganisatie, kort WHO, niet meer om heen kan. Burn-out werd vorig jaar al opgenomen in de ICD en tijdens de jaarvergadering in mei 2019 goedgekeurd door de WHO lidstaten.

Volgens de definitie van de WHO is burn-out een syndroom dat ontstaat door chronische stress in de werksfeer. Het kenmerkt zich door drie componenten: “een gevoel van uitputting”, “cynische of negatieve gevoelens gerelateerd aan het werk en verminderde professionele efficiëntie”.

…als officiële, werkgerelateerde aandoening!

Burn-out verwijst, volgens de WHO,  “naar fenomenen die verband houden met de professionele context en niet dient om ervaringen op andere vlakken van het leven te beschrijven”. De WHO ziet de oorzaak van een burn-out dus duidelijk in de werkgerelateerde sfeer.

In Nederland is, volgens de Wet verbetering poortwachter, de werkgever aansprakelijk voor het voorkomen en herstellen van burn-out bij zijn medewerkers. Toch zijn er in de praktijk werkgevers en bedrijfsartsen, die proberen onder de diagnose burn-out en de daarmee verbonden verantwoording uit te komen. Door middel van frauduleuze diagnoses proberen zij het “probleem” af te schuiven richting zorgverzekering.

De WHO erkent burn-out, door de opname in de ICD-11, als dat wat het is – geen hype of aanstellerij – maar een op zichzelf staand ziektebeeld.
Het is daardoor niet meer mogelijk het bestaan van burn-out te ontkennen of te bagatelliseren.

Burn-out is een officieel door de WHO erkende, werkgerelateerde ziekte!

Ik heb een vraag


Ik wil kennismaken